در این نوشته می خوانید:

سرطان پانکراس یا لوزالمعده چیست؟

پانکراس از دو نوع سلول تشکیل شده است که می توانند منجر به سرطان پانکراس شوند.

بیشتر سرطان های پانکراس (آدنوکارسینوم adenocarcinomas) در سلول هایی به نام سلول های برون ریز آغاز می شوند که مسئول تولید آنزیم هایی هستند که برای کمک به هضم پروتئین ها، کربوهیدرات ها و چربی ها به داخل روده ترشح می شوند. سرطان هایی که کمتر شایع هستند (تومورهای عصبی غدد درون ریز) که از سلول های غدد درون ریز آغاز می شوند که هورمون هایی، شامل انسولین را تولید می کنند که فرآیندهای مختلف، از قند خون گرفته تا میزان اسید در معده، را تنظیم می کنند.

سرطان لوزالمعده چندان شایع نیست، اما از آنجا که اکثر این سرطان ها در زمان تشخیص در مراحل پیشرفته هستند، سومین علت اصلی مرگ و میر ناشی از سرطان در ایالات متحده است.

علائم سرطان پانکراس

علائم سرطان لوزالمعده ممکن است شامل یرقان، درد در قسمت بالای شکم که به پشت منعکس می شود، شروع غیرمنتظره دیابت، یک توده سفت در بالای شکم و همچنین علائم غیر اختصاصی مانند حالت تهوع، کاهش وزن، کاهش اشتها و گاهی اوقات افسردگی باشند. متأسفانه، علائم اولیه معمولاً مبهم و غیر اختصاصی هستند، با علائم مشهود- علائمی که ممکن است بیشتر باعث شوند که فرد به دنبال معاینه تخصصی باشد- اغلب تا زمانی که بیماری در مراحل پیشرفته نباشد، وجود ندارد.

علائم مکرر

تعدادی از علائم همراه با سرطان لوزالمعده وجود دارند، گرچه بسیاری از این علائم اغلب به دلیل شرایطی ایجاد می شوند که کمتر جدی هستند. این علائم هشدار دهنده بسته به اینکه سرطان در سر لوزالمعده یا بدنه و دم آن قرار گرفته باشد، می توانند متفاوت باشند.

زردی بدون درد (به اضافه تغییرات ادرار و مدفوع و خارش)

یرقان، تغییر رنگ پوست و سفیدی چشم به زردی، بیماری ناشی از تجمع بیلی روبین در پوست است و در زمان تشخیص در حدود 30 درصد از افراد وجود دارد. هنگامی که تومور پانکراس به طور جزئی یا کامل مجرای مشترک صفراوی (مجرایی که صفرا را از کبد به روده کوچک می برد) را مسدود می کند، بیلی روبین می تواند انباشته شود و در سرطان های سر لوزالمعده شایع تر است. در سرطان پانکراس، زردی معمولاً بدون درد است، برخلاف بسیاری از علل دیگر زردی (مانند هپاتیت یا سنگ کیسه صفرا) که اغلب با درد همراه است.

تجمع بیلی روبین همچنین می تواند باعث شود مدفوع کم رنگ و مانند خاک رس و همچنین ادرار تیره (همرنگ نوشابه) شود. مدفوع همچنین ممکن است بوی قوی و عجیبی داشته باشد.

خارش پوست (اغلب شدید) که اغلب با یک بیماری پوستی اشتباه گرفته می شود، نیز به دلیل انباشته شدن نمک های صفراوی در پوست ایجاد می شود.

زردی می تواند یکی از علائم اولیه سرطان های لوزالمعده در سر لوزالمعده به دلیل انسداد مجرای صفراوی باشد، اما ممکن است با سرطان های بزرگتر در دم یا بدنه پانکراس یا اگر این سرطان ها به کبد سرایت کنند (متاستازهای کبدی) نیز رخ دهد.

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

درد شکم و کمر

درد در قسمت میانی تا بالای شکم که به پشت منعکس می شود یکی از علائم شایع سرطان لوزالمعده است که در زمان تشخیص در حدود 70 درصد افراد وجود دارد. درد بیشتر در تومورهای دم پانکراس شایع است. این درد اغلب سه تا چهار ساعت پس از صرف غذا یا هنگام دراز کشیدن بدتر می شود. در مقابل، درد اغلب زمانی کاهش می یابد که فرد بنشیند و به جلو خم شود.

اسهال

اسهال ممکن است به دلیل جذب ضعیف در روده ناشی از کمبود آنزیم های پانکراس که به هضم غذا کمک می کنند، رخ دهد. اسهال گاهی اوقات از علائم اولیه سرطان پانکراس است.

همچنین ممکن است مدفوع بوی بدی داشته باشد، کف آلود یا چرب به نظر برسد و شناور باشد، که گاهی شست و شوی آن را دشوار می کند.

تهوع و استفراغ

تهوع و استفراغ در افراد مبتلا به سرطان لوزالمعده غیر معمول نیستند، گرچه اغلب در مراحل اولیه بیماری به اشتباه تشخیص داده می شوند. استفراغ شدید ممکن است نشانه انسداد در قسمت پایین معده (خروجی معده) یا قسمت بالای روده کوچک (اثنی عشر) به دلیل فشار ناشی از تومور باشد.

کاهش وزن ناخواسته

کاهش وزن ناگهانی و بی دلیل اغلب نشانه این است که چیزی از نظر پزشکی اشتباه است.کاهش وزن ناخواسته همراه با کاهش اشتها می تواند یکی از اولین علائم سرطان پانکراس باشد. برخی از افراد بعلاوه ممکن است متوجه شوند که به سرعت احساس سیری می کنند، حتی زمانی که یک وعده غذایی کوچک می خورند.

تشخیص غیرمنتظره دیابت

شروع غیرمنتظره دیابت نوع 2 (مانند تشخیص در فردی که فاکتورهای خطر مانند اضافه وزن را ندارد) در افراد بالای 45 سال می تواند نشانه سرطان پانکراس باشد. این اتفاق زمانی رخ می دهد که لوزالمعده به دلیل وجود تومور قادر به تولید انسولین کافی نیست.

لخته شدن خون

لخته شدن خون و سرطان می توانند دست به دست هم دهند، و گاهی اوقات یک لخته خون اولین نشانه بیماری است. با سرطان پانکراس، در طول زمان در تعدادی از نقاط بدن ممکن است لخته های خون ایجاد شوند (ترومبوفلبیت مهاجر). لخته های خون مکرر بدون علت واضح، نیاز به ارزیابی دارند.

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

توده شکمی

برخی از افراد ممکن است متوجه یک توده سفت در بالای شکم شوند که در واقع کیسه صفرا است. ترکیبی از کیسه صفرا که می تواند احساس شود و زردی (اگر سنگ کیسه صفرا یا عفونت کیسه صفرا وجود نداشته باشد) به عنوان علامت Courvoisier شناخته می شوند. این یک شاخص بسیار قوی است که ممکن است سرطان پانکراس وجود داشته باشد.

افسردگی

مطمئناً تعجب آور نخواهد بود که پس از اطلاع از ابتلا به سرطان لوزالمعده افسرده شوید، اما پی برده ایم که گاهی اوقات افسردگی اولین علامت سرطان زمینه ای است. از آنجا که افسردگی اغلب قبل از تشخیص ایجاد می شود، تصور می شود که تغییرات بیوشیمیایی همراه با سرطان، به جای واکنش به پی بردن به وجود بیماری، علت اصلی آن باشند. بر اساس بررسی های انجام شده در سال 2017، شروع افسردگی قبل از تشخیص سرطان پانکراس بسیار شایع تر از برخی دیگر از سرطان ها است.

علائم غیر معمول

علائمی که غیر معمول هستند، اما گاهی اوقات برای سرطان لوزالمعده کلاسیک هستند، معمولاً زمانی که سرطان پیشرفته است، مشاهده می شوند. اینها ممکن است شامل موارد زیر باشند:

بزرگ شدن غدد لنفاوی بالای ترقوه

ممکن است یک غده لنفاوی بزرگ (متورم) که درست بالای استخوان ترقوه در سمت چپ (غده بالای ترقوه) احساس شود. این غذه در اصطلاح پزشکی تحت عنوان غده Virchow نامیده می شود.

توده درپایین شکم

یک برجستگی یا توده که در ناف ظاهر می شود غیر معمول نیست و تحت عنوان ندول خواهر مری جوزف شناخته می شود.

سندرم های پارانئوپلاستیک

سندرم های پارانئوپلاستیک مجموعه ای از علائم هستند که به هورمون ها یا سایر موادی مربوط هستند که توسط سلول های سرطانی ترشح می شوند. یکی از این سندرم ها که ممکن است با سرطان لوزالمعده مشاهده شود شامل ترکیبی از ندول های حساس پوست (به دلیل التهاب بافت چربی زیر پوست)، مفاصل ملتهب (آرتریت) و افزایش تعداد نوعی از گلبول های سفید به نام ائوزینوفیل eosinophils است.

تومورهای نادر پانکراس

بیشتر سرطان های لوزالمعده در سلول های برون ریز رخ می دهند، که آنزیم های پانکراس را می سازند که به هضم کمک می کنند. آنهایی که در سلول های غدد درون ریز (سلول هایی که هورمون ها را می سازند) اتفاق می افتند، اغلب، اما نه همیشه، هورمون هایی ترشح می کنند که باعث بروز علائم می شوند. بیشتر این تومورهای “عصبی غدد درون ریز” می توانند منجر به کاهش وزن شوند.

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

عوارض سرطان لوزالمعده

سرطان لوزالمعده به دلایل مختلفی می تواند منجر به بروز عوارض شود، از جمله فشار روی ساختارهای مجاور، کمبود مواد تولید شده توسط سلول های معمولی پانکراس، متابولیسم خود سرطان، یا گسترش (متاستاز) از تومور به سایر قسمت های بدن.

مشکلات احتمالی خاص ممکن است شامل موارد زیر باشند:

نارسایی پانکراس

سرطان های پانکراس اغلب در سلول هایی (سلول های برون ریز) که آنزیم های پانکراس را تولید می کنند، رخ می دهند. لوزالمعده به طور معمول روزانه حدود هشت فنجان از این آنزیم ها را تولید می کند که اسید معده را خنثی می کنند و به تجزیه چربی ها، پروتئین ها و کربوهیدرات ها کمک می کنند. هنگامی که یک تومور این سلول ها را در بر می گیرد، حتی با یک رژیم غذایی معمولی، کمبود آنزیم ها می تواند منجر به سوء جذب، گرفتگی شکم و سوء تغذیه شود. نارسایی پانکراس در 80 تا 90 درصد افراد مبتلا به سرطان پانکراس رخ می دهد و با جایگزینی آنزیم پانکراس درمان می شود.

انسداد مجرای صفراوی

انسداد مجرای مشترک صفراوی یک عارضه بسیار شایع سرطان پانکراس است و ممکن است در زمان تشخیص وجود داشته باشد. حتی زمانی که جراحی امکان پذیر نیست، می توان یک استنت را از طریق آندوسکوپی قرار داد، روشی که شامل وارد کردن لوله به داخل دهان و کشیدن آن به سمت پایین و داخل مجرای مشترک صفراوی است.

انسداد معده یا روده کوچک

انسداد ناشی از تومور در حال رشد ممکن است یا در ناحیه ای که محتویات معده به روده کوچک (خروجی معده) عبور می کنند یا در بخش اول روده کوچک (اثنی عشر) ایجاد شود. اگر این اتفاق رخ دهد، می توان یک استنت برای باز نگه داشتن این نواحی قرار داد، یا در عوض، برای بای پس انسداد می توان جراحی انجام داد.

دیابت

همانطور که در بالا ذکر شد، شروع ناگهانی و غیرمنتظره دیابت ممکن است خبر از وجود سرطان پانکراس دهد. مقاومت به انسولین یا دیابت حتی اگر در زمان تشخیص بیماری وجود نداشته باشند، حدود 85 درصد از افراد مبتلا به سرطان پانکراس در یک بازه زمانی دچار آنها می شوند.

کاشکسی Cachexia

کاشکسی سرطان، که تحت عنوان سندرم کاشکسی بی اشتهایی مرتبط با سرطان (CACS) نیز شناخته می شود، سندرمی است که شامل کاهش وزن، تحلیل رفتن عضلات و از دست دادن اشتها می باشد، گرچه احتمالاً حتی قبل از اتفاق افتادن هر گونه کاهش وزنی آغاز می شود. تصور می شود که در 80 درصد از افراد مبتلا به سرطان پانکراس در زمان تشخیص وجود داشته باشد.

کاشکسی ممکن است علت مستقیم مرگ در 20 درصد افراد مبتلا به سرطان باشد. با این حال، علاوه بر کاشکسی “طبیعی”، کمبود آنزیم های لوزالمعده می تواند منجر به سوء تغذیه و کاهش وزن بیشتر شود، و باعث شود این موضوع برای هر کسی که سرطان لوزالمعده در او تشخیص داده می شود، به یک مسئله حیاتی تبدیل شود.

لخته شدن خون

همانطور که اشاره شد، لخته های خون (ترومبوز عمقی ورید) که گاهی پاره می شوند و به ریه ها می روند (آمبولی ریوی) فقط یک عارضه سرطان پانکراس نیستند، بلکه می توانند اولین علامت آن باشند. آنها همچنین در هر نقطه بیماری بسیار شایع هستند. افراد مبتلا به سرطان لوزالمعده نسبت به افراد مبتلا به انواع دیگر سرطان، بیشتر احتمال دارد که دچار خونریزی در نتیجه مصرف داروهای رقیق کننده خون شوند، بنابراین باید درمان به دقت تحت نظر باشد.

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

درد

درد مربوط به سرطان لوزالمعده می تواند بسیار شدید باشد، اما گزینه های مختلفی برای کنترل درد سرطان وجود دارند. اغلب، تعدادی از روش های مختلف با هم ترکیب می شوند، مانند داروهای ضد درد، پرتو درمانی به شکم، و “بلوک سلیاک”، فرایندی که طی آن اعصاب منتهی به شکم که سیگنال های درد را به مغز منتقل می کنند مسدود می شوند. توصیه می شود که افراد مبتلا به سرطان پانکراس با یک متخصص درد یا مراقبت های تسکینی مشورت کنند تا مطمئن شوند که در صورت نیاز، داروهای مسکن بی خطر، کافی و به موقع دریافت می کنند.

علل ابتلا به سرطان پانکراس

دلایل دقیق سرطان لوزالمعده مشخص نیستند، اما عوامل خطر ممکن است شامل سن، جنسیت، نژاد، عوامل ژنتیکی مانند سابقه خانوادگی این بیماری و مسائل مربوط به سبک زندگی مانند سیگار کشیدن، مصرف الکل، چاقی و حتی بیماری لثه باشند.

از آنجا که علائم سرطان لوزالمعده ممکن است تا زمانی که پیشرفت نکرده است ظاهر نشوند، مهم است آگاه باشید که این عوامل چگونه ممکن است روی خطر شما تأثیر بگذارند، بنابراین می توانید برای کاهش آن هر کاری که ممکن است را انجام دهید و با پزشک خود صحبت های آگاهانه ای داشته باشید.

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

عوامل خطر شایع سرطان پانکراس

داشتن یک ریسک فاکتور برای سرطان پانکراس به این معنی نیست که شما به این بیماری مبتلا خواهید شد. این عوامل همیشه باعث ایجاد بیماری نمی شوند، بلکه در افرادی که به آن مبتلا می شوند، شایع تر است. به همین ترتیب، بسیاری از افرادی که به سرطان لوزالمعده مبتلا می شوند، هیچ فاکتور خطر آشکاری ندارند. به همین دلیل، هر چه عوامل خطر بیشتری داشته باشید، احتمال اینکه در برخی از مراحل زندگی خود ممکن است با سرطان لوزالمعده مواجه شوید، بیشتر خواهد بود.

انجمن گوارش آمریکا توصیه می کند بیمارانی که در معرض خطر “بالا” هستند، از جمله افرادی که از اقوام درجه یک آنها سابقه بیماری و بیماری ها و جهش های ژنتیکی خاص دارند، از نظر سرطان پانکراس غربالگری شوند. غربالگری شامل آزمایش ژنتیک و مشاوره است و باید در افراد حداقل 50 سال یا 10 سال جوانتر از شروع خانوادگی انجام شود.

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد:  چرا همیشه احساس خستگی و ضعف دارم؟

ریسک فاکتورها ممکن است شامل موارد زیر باشند:

سن

خطر ابتلا به سرطان لوزالمعده با بالا رفتن سن افزایش می یابد، گرچه تشخیص آن در سنین پایین امکان پذیر است. در حال حاضر، حدود 90 درصد افراد در زمان تشخیص بالای 55 سال سن دارند و میانگین سنی در هنگام تشخیص 71 سال است.

نژاد

سرطان لوزالمعده در سیاه پوستان شایع تر از سفید پوستان، آسیایی ها یا اسپانیایی ها است، اما باز هم ممکن است در هر فردی رخ دهد. افراد دارای نژاد یهودی اشکنازی، به احتمال زیاد به دلیل نرخ بالای جهش ژن BRCA2، در معرض خطر بیشتری هستند.

رابطه جنسی

سرطان پانکراس از نظر تاریخی در مردان بسیار شایع تر از زنان بوده است، اما این فاصله در حال کاهش است. این بیماری در حال حاضر فقط در مردان کمی شایع تر است.

دیابت

دیابت نوع 2 طولانی مدت یک ریسک فاکتور برای سرطان پانکراس است. دیابت ممکن است مدت کوتاهی قبل از تشخیص نیز رخ دهد، اغلب در افرادی که ریسک فاکتورهای ابتلا به دیابت را ندارند.

ارتباط بین شروع غیرمنتظره دیابت در افراد بالای 45 سال و سرطان لوزالمعده در یک مطالعه در سال 2018 به اندازه کافی قابل توجه بود که برخی از پزشکان اکنون غربالگری را در صورت بروز آن توصیه می کنند.

بیماری لثه و از دست دادن دندان

بیماری لثه، که در مرحله اول تحت عنوان ژنژیویت و در مرحله پیشرفته تحت عنوان پریودنتیت شناخته می شود، برای اولین بار در سال 2007 به عنوان یک ریسک فاکتور برای سرطان پانکراس شناخته شد.

یک بررسی در سال 2017 از مطالعات انجام شده تا به امروز نشان داد که افراد در صورت ابتلا به پریودنتیت 75 درصد ، و در صورت از دست دادن تمام دندان های خود (بی دندانی) 54 درصد بیشتر در معرض ابتلا به سرطان پانکراس قرار دارند.

دلیل آن به صورت قطعی مشخص نیست، اما تصور می شود که باکتری های خاصی که در دهان زندگی می کنند، آنزیمی تولید می کنند که باعث جهش در یک نوع ژن (جهش های ژن p53) می شود که می تواند منجر به سرطان پانکراس شود.

پانکراتیت مزمن

سابقه پانکراتیت مزمن ممکن است خطر ابتلا به سرطان لوزالمعده را، بویژه در افرادی که سیگار می کشند، افزایش دهد. پانکراتیت ارثی اغلب در دوران کودکی آغاز می شود و با خطر بسیار بالاتر این بیماری همراه است.

سایر بیماری ها

باکتری هلیکوباکتر پیلوری (H.pylori) یک عامل شناخته شده سرطان معده و همچنین بیماری زخم معده است. تصور می شود که ممکن است این باکتر خطر ابتلا به سرطان پانکراس را نیز افزایش دهد. شواهدی وجود دارند که نشان می دهند عفونت های هپاتیت C، سنگ کیسه صفرا، جراحی کیسه صفرا و سیروز کبدی ممکن است با خطر بالاتر این بیماری مرتبط باشند.

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

سابقه فردی سرطان

افرادی که سابقه فردی چندین نوع مختلف سرطان را دارند، احتمال ابتلای آنها به سرطان پانکراس بیشتر است. محققین مطمئن نیستند که آیا این ارتباط با دیگر انواع سرطان ها نیز وجود دارد یا اینکه آیا این ارتباط به دلیل ریسک فاکتورهای شایع این سرطان ها (مانند سیگار کشیدن) وجود دارند.

گروه خونی

به نظر می رسد افراد دارای گروه های خونی A، B، و AB نسبت به افرادی که دارای گروه خونی O هستند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان پانکراس باشند.

قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی

تصور می شود قرار گرفتن در معرض برخی مواد شیمیایی به واسطه شغل باعث ایجاد سرطان پانکراس می شود و مواد شیمیایی که بیشترین نگرانی را دارند عبارتند از هیدروکربن های کلردار و هیدروکربن های آروماتیک چند حلقه ای (PAHها). کارگرانی که در آنها افزایش خطر مورد توجه قرار گرفته است عبارتند از خشکشویی و کارمندان زن آزمایشگاه.

ژنتیک

تقریباً 10 درصد از سرطان های لوزالمعده ارثی تلقی می شوند و یا به یک سابقه خانوادگی این بیماری یا یک سندرم ژنتیکی خاص مربوط می شوند.

سابقه خانوادگی

افرادی که سابقه خانوادگی سرطان لوزالمعده دارند بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند. همچنین چیزی تحت عنوان سرطان لوزالمعده خانوادگی شناخته می شود. اگر دو یا چند نفر از بستگان درجه یک (والد، خواهر و برادر یا فرزند) یا سه یا چند نفر از اعضای درجه دو خانواده (خاله، عمه، عمه، دایی) به این بیماری مبتلا باشند، احتمال داده می شود که فرد به این بیماری مبتلا شود.

سندرم های ژنتیکی

سندرم های ژنتیکی مرتبط با سرطان لوزالمعده اغلب با جهش های ژنتیکی خاص مرتبط هستند. بسیاری از این جهش های ژنی، مانند جهش های ژن BRCA2، در ژن هایی هستند که تحت عنوان ژن های سرکوب گر تومور شناخته می شوند. این ژن ها پروتئین هایی را کد گذاری می کنند که DNA آسیب دیده را ترمیم می کنند و رشد سلول ها را محدود می کنند. سندرم های مرتبط با خطر بالاتر عبارتند از:

  • سندرم ارثی سرطان سینه و تخمدان
  • پانکراتیت ارثی
  • سندرم پوتز جگرز Peutz-Jeghers syndrome
  • سندرم لینچ Lynch syndrome (سرطان کولورکتال غیر پولیپ ارثی، HNPCC)
  • سندرم لی فراومنی Li-Fraumeni syndrome
  • سندرم فون هیپل لیندو von Hippel Lindau syndrome
  • پولیپ آدنوماتوز خانوادگی Familial adenomatous polyposis
  • سندرم ملانوم مول متعدد آتیپیک خانوادگی Familial atypical multiple mole melanoma (FAMMM)
  • آتاکسی تلانژکتازی Ataxia telangiectasia
  • سندرم نئوپلازی چندگانه غدد درون ریز نوع یکMultiple endocrine neoplasia type 1 syndrome (MEN1) (تومورهای نورواندوکرین neuroendocrine tumors)
  • نوروفیبروماتوز نوع 1 Neurofibromatosis type 1 (تومورهای نورواندوکرین)

ریسک فاکتورهای سبک زندگی

عوامل سبک زندگی می توانند نقش مهمی در ایجاد سرطان پانکراس داشته باشند و عبارتند از:

سیگار کشیدن

سیگار کشیدن خطر ابتلا به سرطان لوزالمعده را دو تا سه برابر افزایش می دهد و تصور می شود که مسئول حدود یک سوم این سرطان ها باشد.

بر خلاف سرطان ریه، که در آن خطر برای دوره زمانی طولانی پس از ترک سیگار ادامه می یابد (و هرگز به حالت عادی باز نمی گردد)، خطر ابتلا به سرطان پانکراس طی 5 تا 10 سال پس از ترک سیگار تقریباً به میزان عادی باز می گردد.

الکل

مصرف طولانی مدت الکل (سه نوشیدنی یا بیشتر در روز) با افزایش خطر ابتلا به سرطان پانکراس همراه است. این خطر به جای آنکه با خود الکل مرتبط باشد، ممکن است با افزایش خطر پانکراتیت در افرادی که مقادیر بیش از حد الکل را مصرف می کنند (بویژه زمانی که با سیگار ترکیب می شود) مرتبط باشد. به نظر نمی رسد مصرف متوسط ​​الکل خطر را افزایش دهد.

چاقی

اضافه وزن یا چاقی خطر ابتلا به سرطان پانکراس را حدود 20 درصد افزایش می دهد.

رژیم غذایی

شواهدی وجود دارند مبنی بر اینکه رژیم غذایی پرچرب، و همچنین رژیم غذایی سرشار از گوشت قرمز یا فرآوری شده ممکن است با افزایش خطر ابتلا به سرطان لوزالمعده همراه باشد، بخصوص زمانی که غذاها در دمای بالا پخته شوند. از سوی دیگر، غذاهای سرشار از اسید فولیک، مانند سبزیجات دارای برگ سبز، ممکن است اثر محافظتی داشته باشند.

یک تجزیه و تحلیل در سال 2017 از مطالعات انجام شده روی رژیم غذایی و سرطان پانکراس نشان داد که رژیم غذایی نوع غربی با 24 درصد احتمال بیشتر ابتلا به این بیماری همراه است. قهوه ممکن است احتمالاً خطر را نیز افزایش دهد

شیوه زندگی کم تحرک

یک سبک زندگی بی تحرک، مانند کار پشت میز، ممکن است خطر را افزایش دهد، اما در حال حاضر نامشخص است.

تشخیص سرطان پانکراس

تشخیص سرطان لوزالمعده بر چندین ابزار متکی است. سوابق پزشکی متمرکز روی علائم و ریسک فاکتورها، همراه با معاینه فیزیکی، نخستین گام است. تست های تصویربرداری، که ممکن است شامل سی تی اسکن تخصصی شکم، سونوگرافی آندوسکوپی،MRI  و یا ERCP باشند، می توانند تومور را مجسم کنند. آزمایش خون می تواند به شناسایی علل زردی کمک کند و نشانگرهای تومور را شناسایی کند. بسته به یافته های اولیه، ممکن است قبل از جراحی به بیوپسی نیاز باشد یا نباشد. پس از تشخیص، برای تعیین مناسب ترین درمان های بیماری، مرحله بندی انجام می شود.

با پزشک خود صحبت کنید و در صورت بروز علائم سرطان لوزالمعده برای ویزیت فوری در اسرع وقت قرار ملاقات بگذارید. بر اساس عوامل خطر شما ممکن است غربالگری توصیه شود.

انجمن گوارش آمریکا غربالگری را برای افرادی که در معرض خطر بالای سرطان لوزالمعده قرار دارند، از جمله افرادی که سابقه خانوادگی درجه یک و بیماری ها و جهش های ژنتیکی خاص را دارند، توصیه می کند. غربالگری شامل آزمایش و مشاوره ژنتیکی است و باید از سن 50 سالگی یا در سنی که 10 سال کمتر از سن اولیه شروع خانوادگی بیماری است شروع شود.

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

تشخیص سرطان پانکراس

آزمایشات و تست ها

معاینه فیزیکی شما ممکن است نشانه هایی مطابق با سرطان لوزالمعده را نشان دهد، اما این تغییرات می توانند در برخی بیماری های دیگر نیز رخ دهند.

پوست و چشمان شما ممکن است شواهدی از زردی (تغییر رنگ مایل به زرد پوست و سفیدی چشم) را نشان دهند. معاینه شکمی شما ممکن است یک توده، بزرگ شدن کبد یا آسیت (جمع شدن مایع در شکم) را شناسایی کند.

پزشک شما همچنین ممکن است مشاهده کند که به نظر می رسد سوء تغذیه دارید یا به نظر می رسد وزن کم کرده اید.

ناهنجاری های آزمایش خون مختص سرطان پانکراس نیستند، اما گاهی اوقات در صورت ترکیب با آزمایش های تصویربرداری می توانند به تشخیص کمک کنند.

آزمایشات ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • تست های عملکرد کبد، که گاهی اوقات ارتقاء داده می شوند.
  • شمارش کامل خون (CBC) ممکن است ترومبوسیتوز (تعداد بالای پلاکت ها) را نشان دهد.
  • آزمایش بیلی روبین ممکن است افزایش بیلی روبین کونژوگه و بیلی روبین کل را نشان دهد، که با انسداد ناشی از فشار تومور پانکراس به مجرای صفراوی مشترک مطابقت دارد.

قند خون می تواند با سرطان لوزالمعده افزایش یابد، که می تواند باعث ایجاد مقاومت به انسولین یا دیابت شود.

افرادی که یک مورد ناگهانی پانکراتیت (التهاب لوزالمعده) را تجربه می کنند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان پانکراس قرار دارند. شروع ناگهانی پانکراتیت، افزایش آمیلاز سرم و لیپاز سرم را در تست های غربالگری نشان خواهد داد.

نشانگرهای تومور

نشانگرهای تومور پروتئین ها یا موادی هستند که توسط سلول های سرطانی ترشح می شوند که با آزمایش هایی مانند آزمایش خون یا بیوپسی قابل تشخیص هستند. آنتی ژن کارسینومبریونیک (CEA) تقریباً در نیمی از افرادی که در آنها سرطان پانکراس تشخیص داده می شود، افزایش می یابد. CEA همچنین در چندین نوع بیماری های دیگر نیز افزایش می یابد.

نشانگر دیگر، CA 19-9، می تواند در پیگیری دوره درمان سرطان لوزالمعده مفید باشد، اما همیشه با این نوع سرطان افزایش نمی یابد، و می تواند با شرایط دیگر نیز افزایش یابد.

آزمایشات خون تومور نورواندوکرین

تومورهای نورواندوکرین Neuroendocrine tumors، که نادر هستند، می توانند در چندین اندام مختلف بدن، از جمله پانکراس، ایجاد شوند. این تومورها سلول های غدد درون ریز را درگیر می کنند، و هورمون ها یا پروتئین های دیگری تولید می کنند که با آزمایش خون قابل تشخیص هستند.

تصویربرداری

آزمایشات تصویربرداری معمولاً روش اولیه تجسم توده پانکراس هستند.

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

سی تی اسکن

توموگرافی کامپیوتری (CT) که از اشعه ایکس برای ایجاد تصویر مقطعی از ناحیه ای از بدن استفاده می کند، اغلب پایه اصلی تشخیص است. برای ارزیابی سرطان لوزالمعده احتمالی، سی تی اسکن مارپیچ چند فازی یا سی تی اسکن پروتکل پانکراتیک اغلب توصیه می شود.

سی تی اسکن می تواند هم برای مشخص کردن ویژگی های تومور (تعیین اندازه و محل آن در لوزالمعده) و هم برای جستجوی هرگونه شواهدی مبنی بر گسترش به غدد لنفاوی یا مناطق دیگر کمک کننده باشد.

سونوگرافی آندوسکوپی (EUS)

در سونوگرافی از امواج صوتی برای ایجاد یک تصویر از داخل بدن استفاده می شود. یک سونوگرافی معمولی (از راه پوست) معمولاً برای ارزیابی سرطان احتمالی پانکراس استفاده نمی شود، زیرا گاز روده می تواند تجسم پانکراس را دشوار کند.

سونوگرافی آندوسکوپی می تواند یک فرایند ارزشمند برای تشخیص سرطان پانکراس باشد. طی این آزمایش تهاجمی، یک آندوسکوپ (لوله ای انعطاف پذیر با یک پروب اولتراسوند روی سر آن) از طریق دهان وارد می شود و به سمت پایین به داخل معده یا روده کوچک هدایت می شود تا بتوان تصاویری را از داخل بدن گرفت. این آزمایش به پزشکان اجازه می دهد تا نگاه بسیار خوبی به پانکراس داشته باشند.

این فرایند با تزریق یک آرامبخش و در حالت هشیارانه انجام می شود و معمولاً به خوبی قابل تحمل است. این آزمایش ممکن است برای ارزیابی اندازه و وسعت تومور از CT دقیق تر باشد، اما برای یافتن متاستازها (گسترش دور تومور) یا تعیین اینکه آیا تومور عروق خونی را درگیر کرده است یا خیر مفید نیست.

سی تی ممکن است در تعیین اینکه آیا سرطان به شریان مزانتریک فوقانی گسترش یافته است یا خیر، مؤثرتر از سونوگرافی آندوسکوپی باشد، که در انتخاب درمان مهم است.

کلانژیوپانکراتوگرافی رتروگراد آندوسکوپی (ERCP)

کلانژیوپانکراتوگرافی رتروگراد آندوسکوپی Endoscopic Retrograde Cholangiopancreatography یک آزمایش تهاجمی است که شامل آندوسکوپی به همراه اشعه ایکس به منظور تجسم مجاری صفراوی است. ERCP می تواند یک آزمایش حساس برای یافتن سرطان پانکراس باشد، اما برای ایجاد تمایز بین این بیماری و سایر مشکلات مانند پانکراتیت دقیق نیست.

ام آر آی

در تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) از آهنرباها به جای اشعه ایکس برای ایجاد تصویری از ساختارهای داخلی استفاده می شود. ام آر کلانژیوپانکراتوگرافی (MRCP) عمدتاً برای افرادی استفاده می شود که تشخیص آنها بر اساس مطالعات دیگر مشخص نیست، یا اگر فرد به رنگ کنتراست مورد استفاده برای CT حساسیت دارد.

اکترواسکن Octreoscan

در صورت وجود نگرانی در مورد تومور نورواندوکرین پانکراس، ممکن است آزمایشی به نام اکترواسکن یا سینتی گرافی گیرنده سوماتوستاتین (SRC) انجام شود.

قبل از اکترواسکن، یک ردیاب پروتئین رادیواکتیو به داخل ورید تزریق می شود. اگر تومور نورواندوکرین وجود داشته باشد، ردیاب به سلول های تومور متصل می شود. چند ساعت بعد، یک اسکن (سینتی گرافی) انجام می شود که تشعشعات منتشر شده را می گیرد. تومورهای نورواندوکرین در صورت وجود، روی تصویر روشن خواهند شد.

اسکن PET

اسکن PET، که اغلب با سی تی (PET/CT) ترکیب می شود، ممکن است گاهی انجام شود، اما اغلب برای تشخیص سرطان پانکراس استفاده نمی شود.

قبل از انجام این آزمایش، مقدار کمی قند رادیواکتیو به داخل رگ تزریق می شود. پس از اینکه قند زمان جذب شدن توسط سلول ها را داشت، اسکن انجام می شود. سلول های در حال رشد فعال، مانند سلول های سرطانی، برخلاف مناطقی از سلول های طبیعی یا بافت اسکار، روشن خواهند شد.

بیوپسی

بیوپسی (نمونه ای از بافت) معمولاً برای تأیید تشخیص سرطان پانکراس نیاز است. این آزمایش همچنین برای بررسی ویژگی های مولکولی تومور استفاده می شود. در موارد منتخب، جراحی را می توان بدون بیوپسی انجام داد.

بیوپسی با یک سوزن ظریف (فرایندی که در آن یک سوزن نازک از طریق پوست به داخل شکم و به داخل لوزالمعده هدایت می شود تا نمونه ای از بافت استخراج شود) اغلب با استفاده از سونوگرافی یا هدایت سی تی انجام می شود.

نگرانی هایی وجود دارد مبنی بر اینکه این نوع بیوپسی می تواند تومور را “منتشر” کند و در نتیجه باعث گسترش سرطان در امتداد خطی شود که سوزن وارد می شود. مشخص نیست که هر چند وقت یکبار گسترش رخ می دهد، اما طبق یک مطالعه در سال 2017، تعداد گزارش های موردی گسترش به دلیل آسپیراسیون با سوزن ظریف با هدایت سونوگرافی آندوسکوپی به سرعت در حال افزایش است.

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد:  چگونه بفهمیم سرطان معده داریم | از تشخیص تا درمان

به عنوان یک رویکرد جایگزین، ممکن است از یک فرایند تهاجمی تر- لاپاراسکوپی – برای نمونه برداری استفاده شود، بخصوص اگر تومور به طور بالقوه طی جراحی لاپاراسکوپی قابل برداشت باشد. طی لاپاراسکوپی، چندین برش کوچک در شکم ایجاد می شود و یک ابزار باریک برای نمونه برداری وارد می شود.

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

تشخیص های افتراقی

تعدادی از بیماری ها وجود دارند که ممکن است علائم سرطان لوزالمعده را تقلید کنند یا منجر به یافته های مشابه در آزمایش های خون و تصویربرداری شوند.

پزشکان قبل از تشخیص، موارد زیر را رد می کنند:

  • تنگی مجرای صفراوی یک باریک شدگی غیر طبیعی مجرای صفراوی است. این مشکل ممکن است ناشی از سنگ کیسه صفرا یا جراحی سنگ کیسه صفرا باشد، اما ممکن است در اثر سرطان پانکراس نیز ایجاد شود.
  • پانکراتیت حاد یا مزمن، التهاب لوزالمعده، می تواند باعث بروز علائم مشابهی شود اما باعث ایجاد توده نمی شود. بین 7 تا 14 درصد از افرادی که در آنها سرطان پانکراس تشخیص داده شده است، پانکراتیت حاد نیز دارند.
  • سنگ های مجاری صفراوی در مجرای صفراوی می توانند باعث بروز علائم زردی انسدادی شوند و اغلب در سونوگرافی دیده می شوند. با این حال، مانند تنگی مجرای صفراوی، ممکن است همراه با سرطان پانکراس نیز وجود داشته باشند.
  • کارسینوم آمپولاری
  • سرطان های کیسه صفرا می توانند بسیار شبیه به سرطان های پانکراس به نظر برسند و ممکن است با سی تی یا ام آر آی تفاوت بین آنها تشخیص داده شود.
  • سنگ کیسه صفرا (سنگ کیسه صفرا)
  • زخم معده یا اثنی عشر
  • آنوریسم آئورت شکمی
  • لنفوم پانکراس
  • لنفوم معده
  • سرطان کبد
  • سرطان مجرای صفراوی
سرطان پانکراس یا لوزالمعده

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

مرحله بندی سرطان پانکراس

تعیین مرحله سرطان لوزالمعده برای تصمیم گیری در مورد اینکه آیا سرطان را می توان با جراحی برداشت یا خیر، بسیار مهم است. مرحله بندی همچنین می تواند به تخمین پیش بینی بیماری کمک کند.

چندین سیستم مرحله بندی برای سرطان پانکراس استفاده می شوند. ساده ترین آنها سرطان را به عنوان قابل برداشتن، برداشتن مرزی یا غیرقابل برداشت تعریف می کند.

چه زمانی باید به یک متخصص داخلی مراجعه کرد

در صورت مشاهده هر یک از علائم بالا، هر چه سریع تر به پزشک خود مراجعه کنید. بسیاری از علائم سرطان لوزالمعده اولیه دلایل احتمالی دیگری نیز دارند، اما تشخیص چندین مورد از آنها نیز بسیار مهم است. علائم روشی است که بدن ما به ما می گوید مشکلی پیش آمده است. مهم است که توضیحی داشته باشید و اگر ندارید، دوباره بپرسید. اگر پاسخی دریافت نمی کنید، نظر دوم را در نظر بگیرید.

برخی از افراد به دلیل شهرت این بیماری، با وجود علائم احتمالی سرطان پانکراس، در مراجعه به پزشک تردید دارند. درست است که بسیاری از این سرطان ها زمانی که پیدا می شوند بسیار پیشرفته تر از آن هستند که با جراحی حذف شوند، اما هنوز گزینه های درمانی در دسترس هستند. علاوه بر این، تشخیص هر چه سریع تر این سرطان ها به افراد و پزشکان این امکان را می دهد تا از برخی از عوارض بیماری پیشگیری کنند و با انجام این کار، کیفیت زندگی را حتی در صورت وجود سرطان بهبود دهند.

مراحل سرطان پانکراس در تشخیص

پزشکان از سیستمی به نام مرحله بندی TNM برای تعیین مرحله تومور استفاده می کنند.

T مخفف تومور است. به تومور بر اساس اندازه تومور و همچنین سایر ساختارهایی که تومور ممکن است به آن حمله کرده باشد، عددی از T1 تا T4 داده می شود.

برای تومور اولیه پانکراس:

  • T1: تومور محدود به پانکراس و کمتر از 2 سانتی متر.
  • T2: تومور محدود به پانکراس و بیش از 2 سانتی متر اما کمتر از 4 سانتی متر.
  • T3: تومور محدود به پانکراس و بزرگتر از 4 سانتی متر.
  • T4: تومور به خارج از پانکراس و به عروق خونی مجاور گسترش یافته است.

N مخفف غدد لنفاوی است. NO به این معنا است که تومور به هیچ گره لنفاوی گسترش نیافته است. N1 به این معنا است که تومور به غدد لنفاوی مجاور گسترش یافته است.

M مخفف متاستاز است. اگر تومور گسترش نیافته باشد، به عنوان M0 توصیف می شود، به این معنا که متاستاز دوردست وجود ندارد. اگر به مناطق دوردست (فراتر از پانکراس) گسترش یافته باشد، تحت عنوان M1 اطلاق می شود.

بر اساس TNM، به تومورها مرحله ای بین 0 تا 4 داده می شود.

مراحل فرعی نیز وجود دارند:

  • مرحله 0: مرحله 0 به عنوان کارسینوم درجا نیز شناخته می شود و به سرطانی اشاره دارد که هنوز از غشاء پایه که پوشش پانکراس است، پخش نشده است. این تومورها تهاجمی نیستند و در صورت درمان کامل، در این مرحله باید کاملاً قابل درمان باشند.
  • مرحله 1: سرطان پانکراس مرحله 1 (T1، T2، NO، MO) محدود به پانکراس است و قطر آنها کمتر از 4 سانتی متر (حدود 2 اینچ) است.
  • مرحله 2: تومورهای مرحله 2 (یا T3، No، MO یا T1-3، N1، ء[) بزرگتر از 4 سانتی متر نیستند و ممکن است به بیش از سه غدد لنفاوی گسترش نیافته باشند.
  • مرحله 3: تومورهای مرحله 3 (T4، هر یک از N ، MO) به عروق خونی مجاور یا به بیش از چهار غدد لنفاوی گسترش یافته اند.
  • مرحله 4: تومورهای مرحله 4 (هر یک از T، هر یک از N، M1) می توانند هر اندازه ای داشته باشند. در حالی که ممکن است به غدد لنفاوی سرایت کرده یا نکرده باشند، اما به نقاط دورتر مانند کبد، صفاق (غشاهایی که حفره شکمی را می پوشانند)، استخوان ها یا ریه ها گسترش یافته اند.
سرطان پانکراس یا لوزالمعده

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

درمان های سرطان پانکراس یا لوزالمعده

جراحی سرطان لوزالمعده یک فرایند اصلی است که می تواند اثرات سرطان پانکراس را برای بهبود بقا کاهش دهد. گاهی اوقات سرطان لوزالمعده قابل درمان است، اما اغلب این درمان برخی از جنبه های بیماری را تسکین می دهد، حتی اگر درمان کامل آن امکان پذیر نباشد. مدیریت سرطان پانکراس شامل جراحی، پرتودرمانی، شیمی درمانی و ایمونوتراپی است.

جراحی سرطان پانکراس چیست؟

جراحی سرطان لوزالمعده شامل عمل های جراحی است که تومور را از پانکراس و نواحی اطراف آن خارج می کند. فرایند شما همچنین می تواند شامل پاکسازی انسداد موجود در مجاری یا سایر ساختارهای اطراف پانکراس باشد.

پانکراس درست در پشت معده و دوازدهه (ورودی روده کوچک) قرار دارد. این عضو آنزیم های گوارشی را تولید می کند، بنابراین برداشتن آن می تواند تأثیر قابل توجهی روی تغذیه شما داشته باشد. جراحی سرطان لوزالمعده معمولاً شامل برداشتن بخشی از پانکراس، اما نه همه آن، در صورت امکان است.

شما باید عمل خود را تحت بیهوشی عمومی انجام دهید. بسته به اندازه تومور و میزان گستردگی سرطان شما، ممکن است یک جراحی باز یا یک جراحی لاپاراسکوپی کم تهاجم داشته باشید.

اغلب، جراحی های پیچیده با نواحی متعدد سرطان یا خطر بالای خونریزی، با یک روش باز انجام می شوند. هنگامی که جراحی برای برداشتن یک توده سرطانی کوچک بدون انسداد مجرا یا درگیری عروق خونی انجام می شود، ممکن است یک عمل لاپاراسکوپی انجام شود.

انواع جراحی های سرطان پانکراس عبارتند از:

  • فرایند ویپل Whipple: که همچنین تحت عنوان پانکراتیکودئودنکتومی توصیف می شود، نوعی جراحی شامل برداشتن کیسه صفرا، مجرای مشترک صفراوی، سر لوزالمعده، بخشی از دوازدهه، بخشی از معده، طحال و غدد لنفاوی مجاور است. دم لوزالمعده و بخشی از بدنه پانکراس برای حفظ تولید آنزیم ها و هورمون های گوارشی باقی می مانند.
  • نوع متفاوتی از فرایند ویپل: تغییرات متعددی می توان در فرایند کلاسیک ویپل ایجاد کرد دارد. این جراحی ها ممکن است اکثر عملکرد گوارشی را حفظ کرده و کمک کنند عوارض بعد از عمل به حداقل برسند. تغییراتی مانند پانکراتیکودئودنکتومی با حفظ پیلور شامل برداشتن مقدار کمتری از معده و یا دوازدهه است.
  • پانکراتکتومی دیستال: سرطان های بدنه یا دم پانکراس به ندرت قابل جراحی هستند، اما زمانی که قابل جراحی شدن هستند، دم پانکراس ممکن است با طحال یا بدون آن برداشته شود.
  • پانکراتکتومی کامل: پانکراتکتومی کامل اساساً شبیه روش ویپل ست، اما تفاوت آن در برداشتن کل پانکراس است.

به طور کلی، جراح شما نوع فرایندی که انجام می دهید را از قبل طراحی می کند. اما گاهی اوقات جراحی لوزالمعده گسترده تر از حد انتظار است، و ممکن است این فرایند از جراحی لاپاراسکوپی به یک فرایند باز تغییر دهد یا جراح شما ممکن است مقدار بیشتری از لوزالمعده یا روده را نسبت به آنچه در ابتدا طراحی شده بود بردارد.

موارد منع مصرف

اگر سرطان لوزالمعده دارید، جراحی همیشه یک گزینه عملی نیست. گاهی اوقات سرطان به حدی پیشرفته است که انتظار می رود عمل جراحی باعث کاهش امید به زندگی و کاهش کیفیت زندگی شود.

و محل تومور می تواند باعث شود غیر قابل جراحی شود. به عنوان مثال، اگر سرطان لوزالمعده شما عروق خونی اصلی را در بر گرفته باشد، خطر خونریزی تهدید کننده زندگی در طول جراحی، می تواند به این معنا باشد که شما گزینه خوبی برای عمل جراحی نیستید.

علاوه بر این، مشکلات سلامتی بسیار جدی، مانند نارسایی کبد در مرحله پایانی یا نارسایی قلبی، می توانند باعث شوند که بعید باشد پس از جراحی سرطان پانکراس بهبود پیدا کنید و ممکن است باعث شود انجام یک جراحی برای شما بسیار خطرناک باشد.

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

خطرات احتمالی

اگر جراحی سرطان پانکراس داشته باشید، در معرض خطرات بیهوشی عمومی و جراحی قرار خواهید گرفت. مشکلات دیگری که می توانند با جراحی سرطان پانکراس رخ دهند عبارتند از:

  • خونریزی تهدید کننده زندگی
  • عفونت
  • لخته شدن خون
  • التهاب دستگاه گوارش
  • انسداد دستگاه گوارش
  • مشکلات گوارشی که منجر به سوء تغذیه می شوند
  • سندرم دامپینگ، همراه با کاهش وزن شدید به دلیل اسهال، در مدت کوتاهی پس از غذا خوردن
  • کاهش شدید سلامت عمومی با کاهش کیفیت زندگی

پس از پانکراتکتومی کامل، بدن انسولین، گلوکاگون یا آنزیم های گوارشی تولید نمی کند. دیابت ایجاد می شود و انسولین درمانی و جایگزینی آنزیم ضروری است.

گرچه این یک نتیجه جراحی نیست، اما احتمال عود سرطان پس از جراحی سرطان پانکراس بسیار زیاد است. احتمال عود سرطان لوزالمعده پس از جراحی، به عوامل زیادی بستگی خواهد داشت، و انکولوژیست (پزشک سرطان) و جراح در مورد احتمال عود سرطان شما با شما گفتگو خواهند کرد.

هدف جراحی سرطان پانکراس

سرطان پانکراس اگر درمان نشود کشنده است. این وضعیت به خودی خود برطرف نمی شود و بهبود نمی یابد و به سرعت بدتر می شود. بنابراین باید بلافاصله پس از تشخیص، یا حتی زودتر، مثلاً در طول فرآیند تشخیص، طرح درمان باید در نظر گرفته شود.

سرطان لوزالمعده می تواند به صورت موضعی گسترش یابد، روده کوچک، پانکراس و مجاری صفراوی را مسدود کند یا در جریان خون اختلال ایجاد کند. این مشکلات ممکن است باعث ایجاد علائم و منجر به مرگ شود.

درمان به ندرت شفا بخش است، گرچه می تواند به کند کردن رشد تومور، کاهش علائم و بهبود کیفیت زندگی شما کمک کند. رفع انسداد ناشی از سرطان پانکراس می تواند بسیار مفید باشد، حتی اگر سرطان درمان نشود.

جراحی سرطان پانکراس تنها گزینه درمانی است که به طور بالقوه می تواند این بیماری را درمان کند. جراحی همچنین می تواند به عنوان گزینه ای برای مراقبت تسکینی برای کاهش علائم بیماری در نظر گرفته شود.

سرطان لوزالمعده معمولاً در مراحل اولیه، علائم یا نشانه های قابل توجهی ایجاد نمی کند. معمولاً در مراحل پایانی زمانی که قبلاً در شکم گسترش یافته یا پس از متاستاز به نواحی دوردست بدن تشخیص داده می شود.

اثرات مرحله آخر سرطان پانکراس عبارتند از:

  • خستگی
  • زردی (تغییر رنگ پوست و چشم به زرد)
  • کاهش وزن
  • درد و ناراحتی شکم
  • ادرار تیره
  • مدفوع رنگ پریده
  • خارش پوست
  • اتساع (گشاد شدن) شکم و یا توده هایی که در شکم احساس می شوند

گاهی اوقات آزمایش خون ممکن است قند خون بالا یا بیلی روبین بالا را شناسایی کند، اما به طور کلی این وضعیت با آزمایش های تصویربرداری شکمی تشخیص داده می شوند. اگر سرطان لوزالمعده به طور تصادفی تشخیص داده شد، مانند زمانی که آزمایش تصویربرداری به دلیل دیگری انجام می شود، مهم است که به سرعت در مورد یک طرح درمان با پزشک صحبت شود.

چگونه برای جراحی پانکراس آماده شویم؟

یک انکولوژیست و یک جراح باید در آماده سازی شما برای جراحی سرطان پانکراس نقش داشته باشند.

قبل از جراحی ممکن است بیوپسی با لاپاراسکوپی برای شما انجام شود تا بتوان تومور شما را برای درجه بندی و مرحله بندی زیر میکروسکوپ بررسی کرد. احتمالاً برای شناسایی ضایعات متاستاتیک، آزمایشات تصویربرداری از شکم و قفسه سینه انجام خواهند شد.

شیمی درمانی و پرتودرمانی معمولاً بخشی از درمان سرطان پانکراس هستند.

ممکن است شیمی درمانی نئوادجوانت داشته باشید، که یک دوره شیمی درمانی است که برای کوچک کردن تومور قبل از جراحی تجویز می شود. به طور مشابه، قبل از جراحی ممکن است پرتو درمانی برای کوچک کردن تومور شما انجام شود.

آزمایشات قبل از عمل شامل تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس از قفسه سینه، و الکتروکاردیوگرام (EKG) و آزمایش های خون مانند شمارش کامل خون (CBC)، آزمایشات شیمیایی خون و آزمایشات عملکرد کبد هستند. اگر آزمایشات تشخیصی قبل از جراحی شما موارد منع جراحی را نشان دهند، جراحی باید لغو شود.

محل انجام جراحی

جراحی شما در اتاق عمل بیمارستان انجام خواهد شد. اغلب، جراحی سرطان پانکراس در حالی انجام می شود که شما در حال حاضر در بیمارستان هستید، اما ممکن است برای جراحی خود از خانه به بیمارستان بروید. احتمالاً حداقل چند روز پس از جراحی و چند هفته پس از جراحی باید در بیمارستان بمانید.

چه لباسی باید بپوشید

وقتی برای جراحی مراجعه می کنید، می توانید هر چیز راحتی بپوشید. شما برای جراحی خود لباس بیمارستان را به تن خواهید کرد و همچنین در مدتی که به عنوان بستری می مانید، لباس بیمارستان را به تن خواهید کرد.

غذا و نوشیدنی

شب قبل از جراحی باید بعد از نیمه شب، از غذا و نوشیدنی ناشتا باشید.

داروها

شما دستورالعمل های بسیار مشخصی در مورد استفاده از دارو قبل از جراحی خواهید داشت. اگر قبل از تشخیص سرطان لوزالمعده از داروهایی مانند رقیق کننده های خون یا داروهای دیابت یا فشار خون استفاده می کرده اید، برای چند روز قبل از جراحی ممکن است دوزها تغییر داده شوند.

قبل از جراحی ممکن است چند داروی جدید به شما داده شوند. شیمی درمانی می تواند بخشی از درمان قبل از جراحی شما باشد. و سایر داروها برای کمک به مدیریت علائم سرطان لوزالمعده شما ممکن است شامل داروهای ضد درد یا انسولین باشند. شما در زمان جراحی خود هنوز می توانید در حال عادت کردن به این درمان ها باشید.

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

چه چیزی به همراه داشته باشید؟

هنگامی که برای جراحی خود به بیمارستان می روید، باید مدارک شناسایی، اطلاعات بیمه درمانی، و روش پرداخت را همراه داشته باشید، اگر بخشی از هزینه جراحی خود را پرداخت می کنید.

شما باید کسی را داشته باشید که بعد از جراحی سرطان پانکراس شما را به منزل برساند.

تغییرات سبک زندگی قبل از عمل

به دلیل سرطان لوزالمعده ممکن است به اصلاح رژیم غذایی نیاز داشته باشید. این می تواند شامل کاهش مصرف چربی یا مدیریت و زمان بندی مصرف کربوهیدرات با دوزهای انسولین باشد.

سیگار کشیدن می تواند در بهبودی شما اختلال ایجاد کند، و پزشک شما ممکن است پیشنهاد دهد که سیگار را ترک کنید. به خاطر داشته باشید که ممکن است بین تشخیص سرطان لوزالمعده و جراحی سرطان لوزالمعده خود فاصله زیادی نداشته باشید، بنابراین بهتر است قبل از جراحی ترک سیگار را شروع کنید و باید پس از جراحی نیز آن را ادامه دهید.

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد:  آزمایش گلوکز ادرار (قند ادرار)  و کاربردهای آن

در روز جراحی انتظار چه چیزی را باید داشت؟

قبل از جراحی، دمای بدن، فشار خون، نبض و تعداد تنفس شما کنترل خواهد شد. همچنین میزان اشباع اکسیژن شما با یک پالس اکسیمتر غیرتهاجمی کنترل خواهد شد.

آزمایشات خون، از جمله CBC، پنل شیمی، و آزمایشات عملکرد کبد را خواهید داشت. شما همچنین آزمایش ادرار را خواهید داشت. و ممکن است برای شناسایی هرگونه تغییر در سرطان لوزالمعده، مانند گسترش آن، آزمایشات تصویربرداری را در همان روز انجام دهید.

قبل از رفتن به اتاق عمل جراح و متخصص بیهوشی، شما را بررسی خواهند کرد.

قبل از جراحی

شما برای بیهوشی آماده خواهید شد و پوست شما برای جراحی پاکسازی خواهد شد. بدن شما با یک پارچه جراحی پوشانده می شود. ناحیه ای که در آن برش ایجاد می شود، در معرض دید قرار خواهد گرفت و با محلول تمیز کننده جراحی تمیز خواهد شد.

فشار خون، نبض، اشباع اکسیژن و تعداد تنفس شما به طور مداوم کنترل می شوند. بیهوشی شما با تزریق دارو در داخل ورید شروع می شود تا بخوابید. این دارو همچنین از احساس درد جلوگیری می کند و عضلات شما را فلج می کند. یک لوله تنفسی در گلوی شما قرار داده خواهد شد تا در طول جراحی کمک مکانیکی برای تنفس داشته باشید.

در طول جراحی

جراح شما جراحی شما را با ایجاد یک برش در پوست شما آغاز می کند. ممکن است یک برش کوچک به طول کمتر از یک اینچ برای عمل لاپاراسکوپی ایجاد شود، یا اگر لاپاراتومی باز انجام می شود، برش بزرگتری ایجاد خواهد شد. برش شما برای لاپاراتومی باز چندین اینچ طول خواهد داشت و اندازه آن ممکن است متفاوت باشد. اگر جراحی معده و روده کوچک شما را درگیر کند، ممکن است طولانی تر باشد.

سپس جراح برش عمیق تری در صفاق ایجاد می کند، که بافت همبند است که اندام های شکمی را پشتیبانی و محصور می کند.

اگر جراحی لاپاراسکوپی انجام می شود، لاپاراسکوپ نازک داخل شکم قرار داده خواهد شد و جراح از یک دوربین برای مشاهده ساختارهای داخلی حفره شکم استفاده خواهد کرد.

حتی با آزمایشات تصویربرداری که در دسترس داریم، این امکان وجود ندارد که بتوان فهمید آیا سرطان آنقدر گسترش نیافته است که جراحی توصیه نشود. در طول جراحی، جراح شما ممکن است متوجه شود که سرطان شما بیش از حد گسترش یافته است که این فرایند به عنوان یک گزینه خوب برای شما در نظر گرفته نمی شود و ممکن است برش شما بدون برداشتن پانکراس یا سایر ساختارها، طبی برنامه ریزی قبلی بسته شود.

جراح نواحی سرطانی که می توان با خیال راحت از بین برد، را با دقت برش می دهد. این می تواند به معنای بریدن بخشی از پانکراس، کیسه صفرا، طحال، غدد لنفاوی و یا روده کوچک و معده باشد.

  • اغلب، عروق خونی که به ساختارهای برداشته شده خون رسانی می کرده اند، باید با بخیه بسته شوند تا از خونریزی جلوگیری شود.
  • بازسازی گسترده می تواند بخش عمده ای از این جراحی باشد. پس از برداشتن قسمت هایی از معده و روده کوچک، ممکن است لازم باشد یک یا هر دو، دوباره به یکدیگر وصل شوند.
  • مجاری که لوزالمعده را به معده و روده کوچک متصل می کنند ممکن است پس از بریدن و بازسازی اندام ها به اتصال مجدد نیاز داشته باشند.
  • اگر به دلیل التهاب شدید امکان اتصال مجدد معده و روده کوچک وجود نداشته باشد، ممکن است استومی برای شما قرار داده شود، که کیسه ای است که مایعات را جمع می کند. بخشی از روده شما به کیسه ای متصل خواهد شد که در خارج از پوست شما امتداد دارد. ساختارهای گوارشی شما ممکن است در زمان دیگری، احتمالاً ماه ها پس از جراحی، مجدداً متصل شوند.
  • اگر تورم و التهاب قابل توجه پس از عمل پیش بینی شوند، ممکن است یک درن جراحی در شکم شما قرار داده شود. این درن تا خارج پوست شما امتداد خواهد داشت و چندین هفته پس از جراحی برداشته خواهد شد.

جراح همچنین ممکن است بخش هایی از عروق خونی یا مجاری که توسط سرطان مورد حمله قرار گرفته یا توسط سرطان، التهاب یا لخته های خون مسدود شده اند را برش دهد. گاهی اوقات یک استنت (یک ساختار لوله- مانند کوچک مصنوعی) به عنوان یک بای- پس به طور دائم در انتهای یک مجرا قرار می گیرد تا پس از جدا کردن یک قسمت آن را باز نگه دارد.

ممکن است آزمایش های تصویربرداری برای بررسی جریان از طریق عروق خونی و مجاری که انسداد از آنها برداشته شده است انجام شود. آزمایشات تصویربرداری ممکن است در طول جراحی انجام شوند تا ببینند آیا در نواحی که در حین جراحی مجدداً وصل شده اند، مانند روده، نشتی وجود دارد که باید ترمیم شوند.

هنگامی که سرطان برداشته می شود، ساختارها ترمیم می شوند و آزمایشات تصویربرداری نشان داده اند که به ترمیم بیشتر نیاز نیست، ابزار جراحی برداشته خواهند شد. حفره صفاق بسته خواهد شد، پوست بسته می شود و زخم با پانسمان جراحی پوشانده خواهد شد.

بیهوشی شما معکوس می شود و لوله تنفسی برداشته می شود. تیم بیهوشی قبل از بردن شما به اتاق ریکاوری اطمینان حاصل می کند که شما به راحتی نفس می کشید.

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

بعد از عمل جراحی

قبل از اینکه به اتاق بیمارستان بروید، در اتاق ریکاوری تحت نظر خواهید بود. قبل از رفتن به یک اتاق معمولی بیمارستان، ممکن است چند روز را در بخش مراقبت های ویژه بگذرانید.

در صورت نیاز داروهای ضد درد دریافت خواهید کرد و تیم پزشکی شما درن جراحی شما را بررسی خواهد کرد. اگر هیچ عارضه مهمی (مانند خونریزی شدید) نداشته باشید، به اتاق بیمارستان منتقل خواهید شد.

طی چند روز آینده، باید بتوانید نوشیدن مایعات شفاف را شروع کنید و رژیم غذایی خود را به آرامی پیش ببرید. تیم مراقبت پزشکی شما زخم جراحی و همچنین استومی و درن شما را بررسی خواهد کرد. و در صورت نیاز همچنان داروی مسکن دریافت خواهید کرد.

ممکن است برای ارزیابی جراحی، به آزمایشات تصویربرداری نیاز داشته باشید. و ممکن است برای درمان سرطان پانکراس، پرتو درمانی و یا شیمی درمانی انجام شود.

اگر عوارضی مانند خونریزی شدید، لخته شدن خون، عفونت یا انسداد روده ایجاد شود، به مداخله فوری پزشکی و یا جراحی نیاز خواهید داشت. این می تواند مدت بستری شدن در بیمارستان را طولانی کند.

قبل از رفتن به منزل، دستورالعمل هایی در مورد نحوه مراقبت از زخم، درن و استومی خود دریافت خواهید کرد. شما نسخه هایی برای داروهای ضد درد و سایر داروهایی که نیاز دارید دریافت خواهید کرد. و دستورالعمل هایی در مورد تغییر تدریجی رژیم غذایی خود، عوارضی که باید مراقب آنها باشید و مراجعات پیگیری دریافت خواهید کرد.

بهبود پس از جراحی

همانطور که شما در حال بهبودی پس از جراحی سرطان لوزالمعده خود هستید، مراقبت از سرطان شما نیز جنبه اصلی مراقبت عمومی شما خواهد بود. شما پس از جراحی باید بهبود یابید و خود را با هر گونه تغییرات گوارشی ناشی از جراحی تطبیق دهید.

هنگامی که به پزشک خود مراجعه می کنید، بخیه های خارجی شما را می کشد. ممکن است در ویزیت بعدی درن شما خارج شود. و همچنان که تحت پرتودرمانی و شیمی درمانی قرار دارید، آزمایش های تصویربرداری دوره ای را برای ارزیابی سرطان لوزالمعده خود انجام خواهید داد.

التیام

در هفته نخست در منزل بعد از جراحی، ممکن است هنوز مقداری حساسیت و درد شکمی داشته باشید. شما می توانید داروهای مسکن را طبق تجویز مصرف کنید، اما اگر درد شما بدتر شد، مهم است که با پزشک خود تماس بگیرید.

فعالیت بدنی متوسط ​​توصیه می شود، اما باید از فعالیت هایی مانند دویدن یا ورزش های شدید حین بهبود زخم خودداری کنید. حتماً هر روز طبق دستور خود بلند شوید و راه بروید. ماندن در رختخواب پس از جراحی می تواند منجر به بروز عوارضی مانند عفونت ادراری، زخم بستر، ذات الریه و لخته شدن خون شود.

زخم خود را تمیز و خشک نگه دارید و از وارد کردن فشار به برش، درن یا استومی خودداری کنید. ممکن است بتوانید از کیسه یخ برای کاهش تورم استفاده کنید- اما ابتدا با پزشک خود مشورت کنید زیرا در صورت داشتن درن یا استومی ممکن است کیسه یخ مشکل ساز باشد.

علائم عوارضی که باید به آنها توجه کنید عبارتند از:

  • تب
  • ترشح چرک یا خون از زخم
  • گرمی، قرمزی یا تورم شدید در ناحیه زخم
  • درد شدید
  • استفراغ
  • اسهال خونی
  • سرگیجه، سبکی سر، احساسی شبیه غش کردن

در صورت تجربه کردن هر یک از این مشکلات، حتماً با دفتر پزشک خود تماس بگیرید.

سپری کردن دوره بهبودی

همانطور که در حال بهبودی هستید، می توانید رژیم غذایی خود را طبق دستورالعمل پیش ببرید. برداشتن کیسه صفرا و بخش هایی از لوزالمعده، معده و یا دوازدهه منجر به بروز مشکل در هضم غذا و سوء تغذیه خواهد شد.

اگر استومی دارید، تنظیمات لازم در مراقبت استومی و رژیم غذایی می تواند قابل توجه باشد.

اصلاح رژیم غذایی ممکن است شامل مصرف مکمل های غذایی و تغییرات عمده در رژیم غذایی شما باشد. احتمالاً در دوران نقاهت پس از جراحی، از یک متخصص تغذیه مشاوره دریافت خواهید کرد.

مراقبت بلند مدت

با سرطان لوزالمعده، به مراقبت مداوم نیاز خواهید داشت. پرتودهی ممکن است قبل از جراحی کامل شده باشد، یا برای مدت کوتاهی پس از جراحی ممکن است پرتو درمانی انجام شود. شیمی درمانی، درمانی است که سلول های سرطانی را از بین می برد، در حالی که ایمونوتراپی نوعی درمان سرطان است که از سیستم ایمنی بدن برای هدف قرار دادن سلول های سرطانی استفاده می کند.

هنگامی که شیمی درمانی و ایمونوتراپی پس از جراحی سرطان پانکراس استفاده می شوند، تصور می شود که بقاء آنها را ماه ها، و به ندرت بیش از یک سال، بهبود می بخشد. اغلب، شیمی درمانی یا ایمونوتراپی برای سرطان لوزالمعده با این امید انجام می شود که طول عمر را افزایش دهد، اما سرطان را درمان نمی کند.

عوارض جانبی شیمی درمانی می توانند شامل ریزش مو، حالت تهوع و استفراغ، کاهش عملکرد سیستم ایمنی، کم خونی و غیره باشد.

جراحی های احتمالی آینده

این امکان وجود دارد که پس از بهبودی پس از جراحی سرطان پانکراس به جراحی دیگری نیاز داشته باشید. اگر استومی دارید، ممکن است پس از کاهش التهاب، روده و معده مجدداً با جراحی به هم متصل شوند.

متاستاز به بخش های دورتر بدن، مانند ریه ها یا استخوان، ممکن است به جراحی نیاز داشته باشد، بخصوص اگر باعث ایجاد علائمی مانند تنگی نفس شود. و ضایعات شکمی جدید می توانند ظاهر شوند، که به طور بالقوه باعث ایجاد عوارضی می شوند که می توانند با جراحی از بین بروند.

تغییر در سبک زندگی

جدای از اصلاح رژیم غذایی، بزرگترین اصلاحات در سبک زندگی که باید بعد از انجام جراحی سرطان پانکراس انجام دهید، با سرطان پانکراس همراه هستند.

هنگامی که برای سرطان تحت درمان قرار می گیرید، اگر سیگار را ترک کنید، وزن مناسب را حفظ کنید، و از نظر بدنی فعال بمانید، می توانید نتیجه بهتری بگیرید.

علاوه بر این، مراقبت تسکینی رویکردی است که در آن به علائم و بیمار پرداخته می شود. اگر سرطان لوزالمعده شما پیشرفت کند، بخصوص اگر امید به زندگی کوتاهی داشته باشید، می تواند اولویت بیشتری داشته باشد.

مراقبت تسکینی شامل کنترل درد، مدیریت مشکلات گوارشی، حمایت تغذیه ای و حمایت عاطفی است. استرس، اضطراب و افسردگی می توانند به نگرانی های اصلی در این دوران تبدیل شوند. مشاوره و یا داروهای تجویزی می توانند به کاهش این مشکلات کمک کنند.

مراقبت تسکینی همچنین می تواند در پرداختن به نگرانی های روحی، نیازهای مراقب و ارتباطات و مسائل عملی، از بیمه گرفته تا حمایت مالی و قانونی مفید باشد.

سخن پایانی

جراحی سرطان پانکراس به طور کلی یک عمل پیچیده است. بهبودی شامل تغییرات عمده در رژیم غذایی می شود. جراحی تنها بخشی از مراقبت از سرطان پانکراس است. از آنجا که این یک نوع سرطان بسیار تهاجمی است، مدت کوتاهی پس از تشخیص، جراحی خواهید داشت و قبل از جراحی ممکن است درمان سرطان آغاز شود. اگر مراقبت تسکینی بخشی از برنامه درمانی شما شود، عزیزان شما نیز در طول این روند از حمایت عملی و عاطفی برخوردار خواهند شد.

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

سرطان پانکراس یا لوزالمعده

پرسش های پرتکرار در مورد سرطان پانکراس

آیا دیابت باعث سرطان پانکراس می شود؟

اعتقاد بر این است که در برخی افراد، دیابت نوع 2 یکی از دلایل سرطان لوزالمعده است، اما در برخی دیگر، ممکن است در واقع از عوارض سرطان پانکراس باشد. این ارتباط به طور کامل درک نشده است، اما تقریباً 85% از مبتلایان به سرطان پانکراس علائم پیش دیابت را دارند.

آیا پانکراتیت می تواند منجر به سرطان پانکراس شود؟

ممکن است، اما یافته های تحقیقات متناقض بوده اند. تصور می شود که پانکراتیت حاد، که در آن پانکراس به طور ناگهانی ملتهب می شود، یک عامل خطر جدی است، اما سایر شرایط (مانند مصرف الکل و سیگار کشیدن) که در پانکراتیت نقش دارند، خود از جمله عوامل خطر سرطان هستند و ممکن است روی مبتلا شدن یا نشدن شما به این بیماری تأثیر بگذارد.

آیا آزمایش خون می تواند ابتلا به سرطان پانکراس را نشان دهد؟

آزمایش خون خاصی وجود ندارد که ابتلا به سرطان لوزالمعده را نشان دهد، اما برخی آزمایش های خون خاص می توانند به تشخیص و هدایت درمان کمک کنند. این تست ها موارد زیر را بررسی می کنند:

  • عملکرد کبد
  • سطح بیلی روبین
  • نشانگرهای تومور
  • شمارش پلاکت

پزشکان تصاویر پانکراس برای بررسی سرطان را چگونه می گیرند؟

چندین نوع تست تصویری ممکن است برای تشخیص سرطان لوزالمعده استفاده شوند: سی تی اسکن به تعیین وجود و گسترش سرطان کمک می کند و ممکن است بیوپسی را هدایت کند. ام آر آی ها برای افرادی که نمی توانند سی تی اسکن انجام دهند، یا زمانی که سایر آزمایشات بی نتیجه هستند، استفاده می شود. سونوگرافی ممکن است از خارج از شکم یا از طریق یک آندوسکوپ انجام شود که داخل دستگاه گوارش قرار می گیرد.

چرا سرطان پانکراس معمولاً دیر پیدا می شود؟

تشخیص زودهنگام سرطان لوزالمعده دشوار است زیرا این اندام در عمق شکم قرار دارد. در معاینه جسمی نمی توان آن را احساس کرد، تست های تصویری ضایعات کوچک را نشان نمی دهند، و حتی آزمایش خونی وجود ندارد که بتواند آن را تشخیص دهد. اکثر موارد سرطان لوزالمعده تا مرحله 4 که متاستاز می شود، تشخیص داده نمی شود.

آیا برای مرحله 4 سرطان لوزالمعده باید شیمی درمانی انجام داد؟

معمولاً شیمی درمانی بهترین گزینه برای افزایش و بهبود کیفیت زندگی شما در این مرحله است. اگر نمی توانید با عوارض جانبی شیمی درمانی مقابله کنید، با پزشک خود در مورد گزینه های دیگر صحبت کنید.

آیا اگر پانکراس من برداشته شود، باید داروی خاصی مصرف کنم؟

آری. اگر تمام یا بخشی از لوزالمعده برداشته شود، ممکن است لازم باشد پزشک آنزیم پانکراس تجویز کند که جایگزین آنزیم هایی می شود که لوزالمعده شما معمولاً برای کمک به هضم تولید می کند.

آیا سرطان پانکراس قابل درمان است؟

آری. سرطان پانکراس اگر زود تشخیص داده شود و بتوان تمام سرطان را با جراحی برداشت، می توان آن را درمان کرد. با این حال، برای اکثر افرادی که سرطان پانکراس آنها تشخیص داده شده است، سرطان را نمی توان به طور کامل حذف کرد. پزشکان ممکن است آنچه را که می توانند حذف کنند، و سپس از درمان های دیگر مانند شیمی درمانی را برای بهبود پیش آگهی استفاده کنند.

0/5 (0 نظر)